Over dit artikel

Van duurzaamheid, via beleving naar personeel. Bram Baselmans neemt u mee in “zomaar” een gedachtegang.

Laatst waren wij met onze groep van vastgoedadviseurs op pad en kregen we een rondleiding in het oude Amphia Ziekenhuis in Breda. Een ziekenhuis dat voor een groot deel “geoogst” gaat worden in plaats van gesloopt gaat worden. Prachtig om te ontdekken hoeveel we al van een gebouw opnieuw kunnen gebruiken.

Ook kwam daar de stelling voorbij dat het nog duurzamer is om gebouwen helemaal niet te slopen, maar opnieuw te gebruiken. Daarvan zien we een mooi voorbeeld in het Slotervaart Ziekenhuis, waar wij op 16 juni onze klantendag organiseerden. Helaas is dat opnieuw gebruiken voor veel vastgoed in de zorg vaak onhaalbaar. We hebben immers altijd sober en doelmatig gebouwd en daarmee onvoldoende nagedacht over het toevoegen van extra kwaliteiten. Gebouwen in de zorg worden gemiddeld al na 35 jaar gesloopt. Zonde vanuit het perspectief van duurzaamheid of circulariteit.

Doordenkend lieten we een heel aantal gebouwen de revue passeren, gebouwen die een tweede, derde of misschien wel vierde leven hebben gekregen. Woningen en wijken uit de jaren dertig die nu nog steeds ontzettend gewild zijn. Monumentale panden die omwille van architectuur behouden blijven. Zelfs industrieel vastgoed dat door uitstraling een tweede leven krijgt en waar mensen graag verblijven.

En op die manier denkend zijn er wellicht wel twee vliegen in één klap te slaan. Zouden we gebouwen kunnen maken waar mensen graag willen verblijven, gebouwen die meer zijn dan alleen functionele muren. Kunnen we extra investeren in architectuur, in materiaalgebruik, in detaillering. Alleen maar om gebouwen ook qua beleving en uitstraling sterker te maken? Dan is de eerste vlieg een gebouw dat een tweede of derde leven kan krijgen en daardoor duurzamer is en een langere exploitatieperiode kan hebben. De tweede vlieg is dan dat er ingespeeld wordt op de beleving van mensen, mensen die er met trots kunnen wonen…. En met trots kunnen werken.

En daarmee komen we bij het onderwerp personeel. Een onderwerp dat momenteel voor de allergrootste uitdaging zorgt in de zorg. Personeel is niet te vinden, lastig vast te houden. Er staat in Nederland al best wat vastgoed of delen van vastgoed leeg omdat er domweg geen personeel is. Zijn we prachtig mooie strategische vastgoedplannen aan het maken, onderbouwd met de beste analyses, met antwoorden die we willen geven op de explosie aan zorgvraag die er gaat komen en blijken we gewoon verdiepingen en vleugels dicht te moeten zetten omdat er geen personeel is. Laten we dan een beetje meer aandacht hebben voor het personeel vanuit de invalshoek van vastgoed. Laten we er in ieder geval voor zorgen dat het personeel een fijne werkplek heeft, trots kan zijn op waar ze werken en trots kan zijn op het vastgoed(concept) waar ze hun werk mogen doen en trots kunnen zijn dat de bewoners een fijn huis hebben.

Zouden we dat ook in een businesscase rond kunnen krijgen? Extra geld voor architectuur, extra geld voor beleving? En dat allemaal bovenop de gestegen bouwkosten en wellicht een NHC-tarief dat nog gaat dalen ook. Zomaar weer een invalshoek vanuit het vastgoed bekeken, van duurzaamheid, via beleving naar personeel. Niet makkelijk hoor, dat bouwen in zorg!!

Bram Baselmans helpt zorgorganisatie om de vastgoedportefeuille beter aan te laten sluiten bij de strategie van de organisatie. Ook eens doorpraten over mogelijkheden, kansen of trends neem gerust eens contact op.

Bram Baselmans helpt zorgorganisatie om de vastgoedportefeuille beter aan te laten sluiten bij de strategie van de organisatie. Ook eens doorpraten over mogelijkheden, kansen of trends neem gerust eens contact op.

Bram Baselmans